Friday, January 29, 2016

വിവാഹമോചനവും ബ്രഹ്മചര്യയും:യേശുകിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളില്‍ ചിലത്!

[The text below is in Malayalam language. To display it in this language, the computer should be enabled for Malayalam uni code font. The article highlights the teachings of Jesus Christ about marriage, divorce and celibacy and also highlights the importance of family life, man-woman relationship in the universal plans of God as taught by Jesus and as revealed in the Urantia Book- the book of life guidance of the blog author]

ഏകദേശം രണ്ടായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പായിരുന്നു യേശുക്രിസ്തു ഈ ഭൂമിയില്‍ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായി ജീവിച്ചിരുന്നത്. അന്നത്തെ മനുഷ്യ ജാതികളില്‍ താരതമ്യേന ഉയര്‍ന്ന മതപരമായ ഉള്‍ക്കാഴ്ച നേടിയിരുന്ന ജൂതന്മാരുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു സാധാരണ യഹൂദ കുടുംബത്തിലെ അംഗം ആയിരുന്നു യേശു എന്ന് നാം ഇപ്പോള്‍ വിളിക്കുന്ന യോശ്വ ബെന്‍ യോസേഫ്. 

യേശുവിനെ ദൈവപുത്രന്‍ എന്ന് എന്തു കൊണ്ട് പറയുന്നു എന്ന കാര്യത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ കടക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു ചരിത്രപുരുഷന്‍ ആയിരുന്നോ അല്ലയോ എന്ന വിവാദത്തിലെക്കും തല്‍ക്കാലം കടക്കുന്നില്ല. ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വേദ പുസ്തകവും എന്റെ ഈ ലേഖനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി ഞാന്‍ എടുക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്റെ ജീവിത വഴികാട്ടിയായി കരുതുന്ന ഭൂമിപുസ്തകത്തിലെ വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ ചിലത് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ആകുന്നു എന്ന് ആമുഖമായി പറയാന്‍ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ!

ഇളയ അഞ്ചാറു സഹോദരങ്ങളില്‍ മൂത്ത പുത്രന്‍ ആയിരുന്നു യോശ്വ എന്ന യേശു. ഭൂമിയില്‍ അദ്ദേഹം എല്ലാ മനുഷ്യരെയും പോലെ സാധാരണ മനുഷ്യന്‍ മാത്രം ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഒരു മനുഷ്യ ജന്മം എടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അദ്ദേഹം വാസ്തവത്തില്‍ നമ്മുടെ ഭൂമിയുടെയും അത് ഉള്‍പെടുന്ന ഒരു വലിയ പ്രപഞ്ച ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും സൃഷ്ടിയ്ക്ക് നേതൃത്വം വഹിച്ച ഒരു ദൈവിക വ്യക്തിത്വം ആയിരുന്നു എന്ന് ഭൂമി പുസ്തകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സൃഷ്ടി കര്‍ത്താവ്‌ എന്ന നിലയില്‍ നിന്നും സൃഷ്ടിയുടെ ഭരണ കര്‍ത്താവ്‌ എന്ന ഒരു മാറ്റം അദ്ദേഹത്തിനു അനിവാര്യമായ ഒന്നായിരുന്നു. അത് എല്ലാ പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെയും മൂലാധാരമായ ദൈവത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാ നീതിയുടെ ഒരു ഭാഗമായ അനിവാര്യത ആയിരുന്നു എന്നതും ഒരു പരമ സത്യം മാത്രം! ആ ദൈവിക നീതിയില്‍ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടി കര്‍ത്താക്കള്‍ തങ്ങളുടെ പ്രധാന ജീവ സൃഷ്ടികളുടെ ജീവിതം സ്വയം അനുഭവത്തില്‍ വരുത്തേണ്ടത് അവയുടെ ഭരണ കര്‍ത്താക്കള്‍ ആകും മുമ്പേ ചെയ്തിരിക്കണമായിരുന്നു.

യേശു മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചത് അതിനാണ്. അദ്ദേഹം നമ്മുടെ ദൈവം തന്നെ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ പോലും മനുഷ്യനായി ജീവിച്ചപ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ മാത്രം ആയിരുന്നു. ദൈവിക അധികാരങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിക്കുമായിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടിയും അദ്ദേഹം അത് ചെയ്തില്ല. കാരണം അങ്ങനെ ആയാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ പരിപൂര്‍ണതയ്ക്ക്  അതൊരു  വിഖാതം ആയിരുന്നേനെ. എന്നാല്‍ തന്റെ സാധാരണ മനുഷ്യ ജീവിതം കൊണ്ട് കളങ്കമില്ലാത്ത മനുഷ്യ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിക്കാം എന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു. അരൂപിയായ ദൈവത്തിനെ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാനും യേശു വളരെ പരിശ്രമിച്ചു. അഹങ്കാരികളായ അല്പപ്രാണികള്‍ ആയ മനുഷ്യരെ നിഷ്കളങ്ക ജീവിത മൂല്യങ്ങള്‍ പ്രായോഗികമായി പഠിപ്പിക്കുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യം ആയിരുന്നില്ല യേശുവിനു പോലും. നിഷ്കളങ്കതയെ അവഹേളിക്കുന്ന ചില അമാനുഷിക ശക്തികള്‍ ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യരെ തെറ്റിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന കാര്യം യേശുവിനു അറിയാത്ത വസ്തുത അല്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ കൂടിയും അദ്ദേഹം തെറ്റിനെ ശക്തിപ്രയോഗം കൊണ്ട് തിരുത്താന്‍ തയാര്‍ ആയിരുന്നില്ല.

യേശു സ്വയം എടുത്ത ഒരു തീരുമാനം ആയിരുന്നു ബ്രഹ്മചര്യ. ഈ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാവ് തന്റെ മനുഷ്യ ജന്മത്തില്‍ ഒരു ഭര്‍ത്താവും കുടുംബ നാഥനും ആയി ഒരു മനുഷ്യ പിതാവ്‌ എന്ന സ്ഥിതിയില്‍ വന്നാല്‍ അത് ചില പ്രപഞ്ച നിയമങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതമായിരിക്കില്ല എന്നതുകൊണ്ടായിരുന്നു ആ തീരുമാനം. എന്നാല്‍ മറ്റു മനുഷ്യര്‍ തന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ അനുകരിക്കുന്നതിനെ യേശു ഒരിക്കലും പൂര്‍ണമായും പിന്തുണച്ചിരുന്നില്ല. ആണും പെണ്ണുമായി മനുഷ്യനെ നിര്‍മ്മി ച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം അറിയാവുന്ന സൃഷ്ടാവിന്റെ മനസ്സ്‌ അദ്ദേഹത്തിനു കൈവിട്ടു പോയിരുന്നില്ല എന്ന് കരുതണം. ശ്രേഷ്ഠമായ വിവാഹജീവിതത്തിന്റെയും കുടുംബജീവിതത്തിന്റെയും  മഹാത്മ്യത്തെ  തന്റെ ശിഷ്യഗണത്തിനു മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കാന്‍  പലപ്പോഴായി അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

അതുപോലെ തന്നെ നിസ്സാരമായ കാര്യങ്ങളാല്‍ വിവാഹമോചനം നടത്താന്‍ സമൂഹത്തിലെ കപടഭാക്തിക്കാര്‍ ന്യായങ്ങള്‍ നിരത്തുന്നതും  അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല. ആണും പെണ്ണും തമ്മിലുള്ള വിവാഹ ബന്ധത്തെ ദൈവേഷ്ടമായ പാവനത ആയി കാണണമെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ അനുയായികളെ പഠിപ്പിച്ചു. വിവാഹം ബഹുമാന്യമായ ഒരു മാനുഷിക വ്യവസ്ഥ ആണെന്നും അതിനെ എല്ലാ മനുഷ്യരും അഭിലഷണീയം എന്ന് കരുതണം എന്നും അദ്ദേഹം ശിഷ്യരെ അനുസ്മരിപ്പിച്ചു.

കുടുംബ ബന്ധത്തില്‍ കൂടി മനുഷ്യര്‍ ഉദാത്തമായ ദൈവിക ഇഷ്ടം നിറവേറ്റി പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിയില്‍ ദൈവിക പ്രയഗ്നങ്ങളുടെ  ഭാഗഭാക്കുകള്‍ ആകുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. സ്ത്രീയും പുരുഷനും മാനസികമായും ശാരീരികമായും വ്യത്യസ്തര്‍ ആയി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എങ്കിലും അവര്‍ പരിപൂരകങ്ങള്‍ ആയി വര്‍ത്തിക്കാന്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചു.

സ്ത്രീ ഒരിക്കലും പുരുഷന് അടിമയല്ല. സ്ത്രീയും പുരുഷനും സൃഷ്ടികര്‍ത്താവിന്റെ മുമ്പില്‍ തുല്യര്‍ ആണ്. എന്നാല്‍ പരിപൂരകങ്ങളായി പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെ കുടുംബത്തെ കെട്ടുറപ്പ്‌ ഉള്ളതാക്കി ലോക സമൂഹം ദൈവിക ഇഷ്ടത്തിനു അനുരൂപമാക്കാന്‍ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഉത്തരവാദിത്വം ഉണ്ട്.

മനുഷ്യജീവിതം വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന നാഴികക്കല്ല് എന്ന് പറയാം. അത് അതില്‍ തന്നെയുള്ള ഒരു അവസാനമാകാന്‍ ആയിട്ടല്ല വ്യവസ്ഥ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. അത് ദൈവിക പദ്ധതിയിലെ ഒരു പ്രധാന കണ്ണിയാണ്. അതൊരു പ്രാപഞ്ചിക അത്യാഹിതമല്ല.

മനുഷ്യന് ഭൌതിക ജീവിതവും അനന്തമായ മരണാന്തര ജീവിതവും ചില പ്രപഞ്ച ദൈവിക നിയമങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതമായി പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാക്കള്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അതില്‍ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഒരുപോലെ കര്‍ത്തവ്യ നിരതര്‍ ആകാനും പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടാക്കള്‍ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 

ഈ ദൈവിക നിയമങ്ങളെ മനപ്പൂര്‍വ്വം നിരാകരിക്കുന്നവര്‍ ആ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു പക്ഷെ ഈ പദ്ധതിയില്‍ നിന്ന് പിന്തള്ളപ്പെട്ടു എന്നും വരാം. ദൈവിക നിയമങ്ങള്‍ മനുഷ്യരുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതമായി മാറി മറിയുന്നതല്ല  എന്നും അറിയണം. മനുഷ്യനായ യേശു തന്റെ സമകാലീനരെ അങ്ങനെയും ഓര്‍മിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ശ്രദ്ധയോടെ ഈ മലയാളം ലേഖനം വായിക്കാന്‍ താത്പര്യം എടുത്ത ചില വായനക്കാര്‍ക്കെങ്കിലും ഇതില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ അല്പമായിട്ടെങ്കിലും പ്രയോജനപ്പെട്ടു എന്നു കരുതട്ടെ.

Thursday, January 7, 2016

Some Great Revealed Truths About Partnership of Man and Woman!

Man (male) and woman (female) are, practically regarded, two distinct varieties of the same species living in close and intimate association. Their viewpoints and entire life reactions are essentially different; they are wholly incapable of full and real comprehension of each other. Complete understanding between the sexes is not attainable.

The differences of nature, reaction, viewpoint, and thinking between men and women, far from occasioning concern, should be regarded as highly beneficial to mankind, both individually and collectively. Many orders of universe creatures are created in dual phases of personality manifestation. Among mortals (and a few other immediate higher level existences) this difference is described as male and female; among (a few other still superior existences) it has been denominated positive or aggressive and negative or retiring. Such dual associations greatly multiply versatility and overcome inherent limitations, even as do certain triune associations in some highest levels of universe existence.

Men and women need each other in their future post-mortal careers just as in their existing mortal careers, except their existing biologic reproductive function.

The differences in viewpoint between male and female persist even beyond the first life and throughout the local and super-universe ascensions. 

And even (after the the post-mortal ascension careers of existence in higher non-material existence) the post mortal personalities who were once men and women will still be aiding each other in their onward ascension in the farthest and supreme levels of the universe. 

Even when some of them translate to become the Corps of the Finality, the creature metamorphose so far will not delete the personality trends that humans call male and female and these two basic variations of humankind will always continue to intrigue, stimulate, encourage, and assist each other and they will always be mutually dependent on co-operation in the solution of perplexing universe problems and in the overcoming of manifold cosmic difficulties.

While the sexes never can hope fully to understand each other, they are effectively complementary, and though co-operation is often more or less personally antagonistic, it is capable of maintaining and reproducing society. Marriage is an institution designed to compose sex differences, meanwhile effecting the continuation of civilization and insuring the reproduction of the race.

Marriage is the mother of all human institutions, for it leads directly to home founding and home maintenance, which is the structural basis of society. The family is vitally linked to the mechanism of self-maintenance; it is the sole hope of race perpetuation under the mores of civilization, while at the same time it most effectively provides certain highly satisfactory forms of self-gratification. The family is man’s greatest purely human achievement, combining as it does the evolution of the biologic relations of male and female with the social relations of husband and wife.

Civilization never can obliterate the behavior gulf between the sexes. From age to age the values and customs change, but instinct never. Innate maternal affection will never permit emancipated woman to become man’s serious rival in industry. 

Forever each sex will remain supreme in its own domain, domains determined by biologic differentiation and by mental dissimilarity.

Woman is man’s equal partner in race reproduction, hence just as important in the unfolding of racial evolution; therefore has evolution increasingly worked toward the realization of women’s rights. But women’s rights are by no means men’s rights. Woman cannot thrive on man’s rights any more than man can prosper on woman’s rights.

Sex mating is instinctive, children are the natural result, and the family thus automatically comes into existence. As are the families of the race or nation, so is its society. If the families are good, the society is likewise good. The great cultural stability of the Jewish and of the Chinese peoples lies in the strength of their family groups.

Family life is the progenitor of true morality, the ancestor of the consciousness of loyalty to duty. The enforced associations of family life stabilize personality and stimulate its growth through the compulsion of necessitous adjustment to other and diverse personalities. But even more, a true family — a good family — reveals to the parental pro-creators the attitude of the Creator to his children, while at the same time such true parents portray to their children the first of a long series of ascending disclosures of the love of the Paradise parent of all universe children.

The hunger of the soul cannot be satisfied with physical pleasures; the love of home and children is not augmented by the unwise pursuit of pleasure. Though you exhaust the resources of art, color, sound, rhythm, music, and adornment of person, you cannot hope thereby to elevate the soul or to nourish the spirit. Vanity and fashion cannot minister to home building and child culture; pride and rivalry are powerless to enhance the survival qualities of succeeding generations.

[Selectively quoted from the Urantia Book Paper-84]

Teaching of Jesus on the Rule of Living

(Interpretation- Do to Others as Others Should Do to You')

Here Jesus is giving additional inputs to his disciples regarding his earlier teaching on account of some doubts raised by one of his disciples, Nathaniel.

Now read on:

Nathaniel asked Jesus this question: 
“Master, although you have taught us the positive version of the old rule of life, instructing us that we should do to others as we wish them to do to us, I do not fully discern how we can always abide by such an injunction. Let me illustrate my contention by citing the example of a lustful man who thus wickedly looks upon his intended consort in sin. How can we teach that this evil-intending man should do to others as he would they should do to him?”
When Jesus heard Nathaniel’s question, he immediately stood upon his feet and, pointing his finger at the apostle, said:
“Nathaniel, Nathaniel! What manner of thinking is going on in your heart? Do you not receive my teachings as one who has been born of the spirit? Do you not hear the truth as men of wisdom and spiritual understanding? When I admonished you to do to others as you would have them do to you, I spoke to men of high ideals, not to those who would be tempted to distort my teaching into a license for the encouragement of evil-doing.”
When the Master had spoken, Nathaniel stood up and said: 
“But, Master, you should not think that I approve of such an interpretation of your teaching. I asked the question because I conjectured that many such men might thus misjudge your admonition, and I hoped you would give us further instruction regarding these matters.” 
And then when Nathaniel had sat down, Jesus continued speaking: 
“I well know, Nathaniel, that no such idea of evil is approved in your mind, but I am disappointed in that you all so often fail to put a genuinely spiritual interpretation upon my commonplace teachings, instruction which must be given you in human language and as men must speak. Let me now teach you concerning the differing levels of meaning attached to the interpretation of this rule of living, this admonition to ‘do to others that which you desire others to do to you’:
 1. The level of the flesh. Such a purely selfish and lustful interpretation would be well exemplified by the supposition of your question.
 2. The level of the feelings. This plane is one level higher than that of the flesh and implies that sympathy and pity would enhance one’s interpretation of this rule of living.
' 3. The level of mind. Now come into action the reason of mind and the intelligence of experience. Good judgment dictates that such a rule of living should be interpreted in consonance with the highest idealism embodied in the nobility of profound self-respect.
 4. The level of brotherly love. Still higher is discovered the level of unselfish devotion to the welfare of one’s fellows. On this higher plane of wholehearted social service growing out of the consciousness of the fatherhood of God and the consequent recognition of the brotherhood of man, there is discovered a new and far more beautiful interpretation of this basic rule of life.
 5. The moral level. And then when you attain true philosophic levels of interpretation, when you have real insight into the rightness and wrongness of things, when you perceive the eternal fitness of human relationships, you will begin to view such a problem of interpretation as you would imagine a high-minded, idealistic, wise, and impartial third person would so view and interpret such an injunction as applied to your personal problems of adjustment to your life situations.
 6. The spiritual level. And then last, but greatest of all, we attain the level of spirit insight and spiritual interpretation which impels us to recognize in this rule of life the divine command to treat all men as we conceive God would treat them. That is the universe ideal of human relationships. And this is your attitude toward all such problems when your supreme desire is ever to do the Father’s will. I would, therefore, that you should do to all men that which you know I would do to them in like circumstances.”
Nothing Jesus had said to the apostles up to this time had ever more astonished them. They continued to discuss the Master’s words long after he had retired. While Nathaniel was slow to recover from his supposition that Jesus had misunderstood the spirit of his question, the others were more than thankful that their philosophic fellow apostle had had the courage to ask such a thought-provoking question.

[The above narration giving the teaching of Jesus Christ on the Rule of Living is taken from the Urantia Book Paper 147 Para 4.1 -4.10 with a little editing / adaptation]

Friday, January 1, 2016

Come! Let Us Join to Pray to Make 2016 A Happy New Year!

Today is Friday, January 1, 2016 according to the Common Era that is now almost global. I wish all a Happy and Prosperous new year 2016!

In my life time so far spanning six decades, our world has progressed much in many fields. But unfortunately, that progress has done little to a good majority of our fellow beings.

Our world is still a world of inhuman acts and chaos, mercifully not everywhere, all the time! As intelligent humans possessing a divinely piloted mind, we have many collective challenges ahead!

The year that just passed, the 2015, was not a pleasant one for millions of our brothers and sisters elsewhere. There have been so many incidences of human cruelty against fellow beings, whether that happened in the name of law enforcement or otherwise. The Syrian refugee crisis and the manner in which other nations responded to that crisis are all there for us to introspect. Then there have been natural calamities aggravated by human mismanagement such as the Chennai floods that happened just recently in 2015.

But on the positive side, I see great humanitarian leaders like Angela Merkel, the Chancellor of Unified Germany who has been reportedly adjudged as the contemporary world's second most powerful person and the most powerful lady. I consider the German people fortunate now to have Dr.Merkel as their national leader having all the desired qualities that a good leader should have- the 4C's representing competency, character, courage and compassion. While all the other world leaders showed varying degrees of arrogance or insensitivity towards the problems of the Syrian refugees due to their lack of courage and compassion, it was Dr.Merkel who stood out as a humanitarian champion for the cause of the refugees courageously facing challenges from within her own country. Nothing surprising then that the Time Magazine had chosen her as the Person of the Year (2015)!

Leaders like Dr.Merkel may be few in this world now. The number of good individuals also may be lesser as of now. But surely and definitely, in the coming generations, such people will definitely increase and this world would gradually change from bad to good!

And I am confident that the present day crisis of the world is a passing phase and our world is not going to be a hopeless disaster facing the ultimate Armageddon, as some pessimists keep believing.

Our collective wisdom will keep increasing as we move forward through the future generations. Our future generations will learn the advantages of being good, rather than being bad people. But the collective learning may not be anything very quick!

Ultimately good will prevail over bad. 

Do you feel an inclination to agree with me?

Come! Join me! Let us pray to make this year and all those coming years to bring joy and prosperity to all!